لحظه ها را طی می کنیم تا به خوشبختی برسیم غافل از اینکه خوشبختی همین لحظه ها هستند که طی می کنیم!
حافظ واقعاْ می خورده و مست شده ! می منظور همان است که در جام و کاسه می ریزند . حافظ واقعاٌ با زن تغزل داشته! زن منظور موجودی مونث است که زیبایی و بکارت مزیت آن است. حافظ واقعاْ با پسر تغزل داشته! پسر منظور کودکی زیباست که هنوز به مرحله تشخیص خوب و بد و سود و زیان نرسیده است. حافظ همه اینها ( که در سوره واقعه آمده) را در جسمانیت خود مرتکب شده نه اینکه بگوییم همه اینها تنها استعاره و رمز و راز است. اما این جسمانیت دنیوی نیست اخروی است. حالا سوال اساسی مطرح می شود: حافظ اینها را مرتکب شده یا در آخرت به عنوان پاداش هدیه می گیرد؟ جواب نکته ای اساسی است که در فهم حافظ و این اصطلاحات مغفول مانده است. آخرت همین حالا وجود دارد و فقط در آینده ناگهان ظهور می کند! پس ای قرآن خوانان لذتها را دریابید.
زبان اگر گره داشته باشد یا حرفی آسمانی دارد که بر مخاطب نازل نشده و برای فهمش نباید عجله کرد و یا حرفی پریشان که نشان تفسیر به رأی است و از جنس شنونده نیست
عقل مي خواست کزان شعله چراغ افروزد برق غيرت بدرخشيد و بر آدم زد
عشق نداشت پس عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد. حافظ آدمها را می خواهد چون قابلیت عاشق شدن دارند. پس به نظر شما حافظ در بیت مشهور «خلوت دل نیست جای صحبت اضداد/ دیو چو بیرون رود فرشته در آید» فرشته را می طلبد؟ یا اینکه می گوید از اضداد فراتر بروید چون اگر درگیر اضداد باشید از یکی به دگیری حواله داده می شوید و به عشق نمی رسید: در آن وقت اگر دیو را بیرون بیندازی فرشته مزاحم می شود! دیو چو بیرون رود فرشته درآید.
پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت
آفرین بر نظر پاک خطا پوشش باد
درباره این بیت حافظ، در طول تاریخ بحثهای زیادی شده که آیا حافظ نظام احسن را زیر سؤال برده است یا نه؟! با کسب اجازه از حافظ پژوهان من هم در این باره نظری دارم.
سلام!