حافظ واقعاْ می خورده و مست شده ! می منظور همان است که در جام و کاسه می ریزند . حافظ واقعاٌ با زن تغزل داشته! زن منظور موجودی مونث است که زیبایی و بکارت مزیت آن است. حافظ واقعاْ با پسر تغزل داشته! پسر منظور کودکی زیباست که هنوز به مرحله تشخیص خوب و بد و سود و زیان نرسیده است. حافظ همه اینها ( که در سوره واقعه آمده) را در جسمانیت خود مرتکب شده نه اینکه بگوییم همه اینها تنها استعاره و رمز و راز است. اما این جسمانیت دنیوی نیست اخروی است. حالا سوال اساسی مطرح می شود: حافظ اینها را مرتکب شده یا در آخرت به عنوان پاداش هدیه می گیرد؟ جواب نکته ای اساسی است که در فهم حافظ و این اصطلاحات مغفول مانده است. آخرت همین حالا وجود دارد و فقط در آینده ناگهان ظهور می کند! پس ای قرآن خوانان لذتها را دریابید.