تفكر توحيدي

البته حالت اولیه ی فطری و طبیعی انسان ، سادگی و روشنی و سرزندگی است که این حالت ، در کودکان به وضوح نمایان است اما در شرایط نا مناسب تربیتی و اجتماعی و تغذیه ای ، آن سادگی ، به پیچیدگی تبدیل می شود و آ رامش ، جای خود را به شفتگی و اضطراب می دهد و بی ثباتی و افراط یا تفریط ، عرصه را بر تعادل تنگ می کنند.
عصر آخرالزمان ، با همه ی مزایایی که دارد و در جای خود گفتنی است ، عصر آشفتگی و بی تعادلی است و در آن ، نظم جهان کوچک(دنیا) و چهان بزرگ(انسان) آسیب دیده و بسیاری از مردمان ، در بی راهه های جذاب و زیبا گمراه شده اند و برخی در راه های ضد و نقیض سرگردان و مذبذب گشته اند و گروهی دیگر که کم نیز نیستند ، متحیرند و در پی راه روشنایی ، به این جا و آن جا سر می زنند.
آن چه عارفان واصل به ما می گویند این است که خدا در همه جا و در کنار ما و بلکه در عمق وجود ماست و برای رسدن به او و رویت نور او نیاز نیست که به جای دیگری برویم ؛ جمال یار ، بی پرده و آشکار در برابر ماست و حجابی ندارد ، باید خود را شستشو دهیم و غبار ره را بنشانیم و جور دیگری ببینیم.مشکل از ماست(از افکار و احساسات و تمایلات و از رفتارهای ناسنجیده ی ما) و اگر لوح دل خود را ساده و دوباره به همان سادگی و پاکی کودکی خود برگردیم ، به قرب خدای مهربان و یا به وصل او می رسیم و آن گاه است که پرنده ی سعادت بر شانه ی ما می نشیند و دل ما ، جایگاه رضایت و آرامش و اطمینان می گردد.
اما رسیدن به این وضعیت همیشه برای انسان دشوار بوده و اکنون دشوار تر است ؛ پس در شرایط حاضر چگونه می توانیم به عرصه ی نور و آرامش نزدیک تر شویم و از آشفتگی ها و اضطراب ها و سرگردانی ها دور و دورتر شویم ؟
این بخش از وبلاگ ، به لطف و عنایت خدای بزرگ و خلیفه و جانشین مهربان او حضرت ولی عصر(عج) در پی آن است که فضایی صمیمی و صادقانه برای گفت و گو در این عرصه باشد و علاوه بر آن که معارف زلال دینی بر گرفته از فرآن و احادیث اهل بیت(علیهم السلام) را به صورت کاربردی و مشاوره ای عرضه می دارد ، آرام و قراری برای اوقات آشفتگی و بی قراری ما باشد با یاد کردن از خدای مهربان و اولیای پاک او . بادا که چنین بادا. انشاالله