مختار توسط تاريخ مظلوم واقع شد. او با كمك ايرانيان عامه اعراب را در هم كوبيد و آنها هم شخصيتش را تخريب كردند تا جايي كه فرزندش در مورد شخصيتش به ترديد افتاد و از امام باقر در مورد او پرسيد. امام هم بر مختار رحمت فرستادند.  و فرمودند: اهل بيت هدايا و كمكهاي مالي مختار را قبول مي كردند و اين نشان مال پاك و حلال اوست. مختار دل آزرده اهل بيت را با قتل عاملين كربلا شاد كرد. و امام حسين در كربلا كوفيان را نفرين نموده و دعا و پيش بيني كردند كه خدايا آن جوان ثقفي را بر اينان مسلط گردان!

مختار كه بود؟ مختار مختار عمل مي كرد و در  برابر ولايت امام اختيار خود را كنار نمي گذاشت. امام زمان او ( زين العابدين عليه السلام) قيام او را تأييد نكرد ( و نمي توانست تأييد كند) پس نزد محمد حنفيه رفت و با او دست بيعت داد.

مختار انتقامجو بود. البته انتقام و منتقم بودن يك هدف است و انتظار براي انتقام ثارالله  از ويژگي هاي شيعيان است. اما خداوند از اسراف ولي مقتول در قتل  نهي كرده است: من قتل مظلوماً فقد جعلنا لوليه سلطاناً فلا يسرف في القتل. نوع انتقام مختار كه به قانون قصاص ( چشم در برابر چشم ، گوش در برابر گوش و...) عمل نكرد، مي تواند مصداق اسراف باشد اما مصداقی مهم تر هم هست:استفاده از شيوه هاي غلط ( مانند واگذاشتن مقام امامت به قيمت انتقام جويي و بيعت با دشمنان اهل بيت: زبيريان) هم مصداق مهم تري در اسراف در قتل قاتل مقتول مظلوم است.

مختار بسيار زيرك (كيس) بود. اين لقب را اميرالمؤمنين علي عليه السلام به او داد. كياست مختار شمشيري دولبه بود كه با آن قتله كربلا را به قتل رساند ولي اعتماد بر آن نهايتاً  سبب شد او گرفتار مكر نامردمان گشته و كشته شود. بعدها فرقه «كيسانيه» در پي مختار  و  كياست او ،كه محمد حنفيه را مجوز قيام خود كرده  بود، انحرافي در شيعه به وجود آوردند و محمد حنفيه را مهدي موعود غايب دانستند.

هر وقت به کشته شدن مختار - این سردار زیرک و قدرتمند شیعه- فکر می کنم شدیداْ ناراحت می شوم و وقتی به یاد ترور شخصیتی او  می افتم بازهم غم وجودم را فرا می گیرد. اما به هرحال مختار مختار عمل می کرد. او اهل انتظار از جنس انتظار ائمه نبود و مورد سوء استفاده دشمنان واقع شد. خدارحمتش کند.

ترجیح دادم مطالب این نوشته سربسته بماند. برای درک بیشتر مطلب به متن مراتب شیعه بودن مراجعه نمایید.